تکیه گاه من

روز جهانی پدر

روز شهادت امام جواد علیه السلام

و من یک دخترک بابایی که به تاریخ قمری امروز، پدرم آسمانی شد...

و پس از آن تنهاتر شدم

و هر کسی از راه رسید دلم رو شکست

و با تلخی حرفها، روحم رو زخمی کردند

یا ابصر الناظرین!

من به لطف و رحمت خاصه تو بسیار محتاجم.

شادم ز پیچ و تاب محبت که میرسد
آخر به زلف، سلسله پیچ و تابها

بیداری حیات شود منتهی به مرگ
آرامش است عاقبت اضطرابها

صائب به این خوشم که مرا آزمودهاند
شیرینلبان به باده تلخ عتابها

پ.ن:
نمانده در دلم دگر توان دوری / چه سود از این سکوت و آه از این صبوری / تو ای طلوع آرزوی خفته بر باد / بخوان مرا تو ای امید رفته از یاد...

پرواز تا بی نهایت...