خودخواهی یا خیرخواهی !؟

من قوی تر از آنی به نظر می رسیدم که نگرانم شوند، و مغرور تر از آنی که مراقبم باشند... و هیچکس نفهمید که چقدر دلم میخواست گاهی خودم را پشتِ اقتدار کسی پنهان کنم و ضعیف ترینِ کسی باشم و پناهنده ی ناگزیرِ آغوشی... دلم میخواست که کسی نگرانم باشد و دلی برای بیقراری ام، بلرزد! آدمی گاهی چه محتاج می شود به واژه ای، حرفی، نگاهی... به صدای لرزانی که از انحنای حنجره و از هیاهوی قلب عاشقی، با اضطراب بیرون بریزد و بگوید؛ نگرانت بودم جانِ دلم، خوبی ؟! آدمی چه بی اندازه پرواز تا بی نهایت...