روسری آبی

ای یار ناسامان من از من چرا رنجیدهای؟
وی درد و ای درمان من از من چرا رنجیدهای؟
ای سرو خوش بالای من ای دلبر رعنای من
لعل لبت حلوای من از من چرا رنجیدهای؟
بنگر ز هجرت چون شدم سرگشته چون گردون شدم
وز ناوکت پرخون شدم از من چرا رنجیدهای؟
گر من بمیرم در غمت خونم بتا در گردنت
فردا بگیرم دامنت از من چرا رنجیدهای؟
من سعدی درگاه تو عاشق به روی ماه تو
هستیم نیکوخواه تو از من چرا رنجیدهای؟

یادم نمیاد قرار بوده از اول شعبان که میخواستم بیام اینجا، در مورد چی بنویسم!؟

1- ماه شعبان ماه شادی اهل بیت علیهم السلام. انشاءا... دل همه بنده های خدا شاد باشه، اعیاد مبارک!

2- هفته پیش رفتم hometown و عروسی سمیه جون زیبارو بود.

3- با نزدیکانی که مقصر 90 درصدی مشکلاتم هستند ولی علاوه بر اینکه قبول نمیکنند، باز هم بیشتر برام چالش درست میکنند، چیکار کنم؟

4- روز مهندس مبارک دخترای مهربون که در پیچ و خم روزگار ساختید و ساخته شدید...

5- خواب دیدم عروسی سمیه هستیم و مامان بهم گفت برو روسری آبی ام رو بیار سرم کنم عکس بگیریم، بهش گفتم واقعا عکس میگیری؟ گفت آره! وقتی رفتم دنبال روسری دوباره این ضمیر خودآگاه یا ناخودآگاه لعنتی بهم گفت: حواست هست خوابی و مادر چهار ساله که نیست! بیدار شدم با غم در سالگرد ازدواجشون...

پ.ن: آخر سال شده و کمی خسته هستم و دلم گرفته... اما به قول محدثه:

کارهام میسپرم دست خدا… خودش عالی برام ردیف میکنه، فقط نباید دست از تلاش و ساختن برداری… اونی که مزد کارت رو میده، خداست، نه آدم ها با تفکرات و رفتارهای عجیبشون…

وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا * و هر كس تقوای الهی پيشه كند خداوند راه نجاتی برای او فراهم مي كند و او را از جائی كه گمان ندارد روزی مي دهد، و هر كس بر خداوند توكل كند كفايت امرش را مي كند، خداوند فرمان خود را به انجام مي رساند، و خدا برای هر چيزی اندازه ای قرار داده است.

پرواز تا بی نهایت...